AYETÜ’L – KÜRSİ

Ayetü’l Kürsi, tevhid akidesini anlatan Bakara Süresinin 255. ayetinin adıdır.

Adını, ayetin içinde geçen ve ” taht ”, hükümranlık, ilim, kudret ” gibi manalara gelen kürsi kelimesinden almıştır. Nazillili Muhamme Hakkı, Ayet’ül – Kürsi’nin fazileti hakkında doksan beş hadis be ayrıca bu ayet için doksan üç isim tespit etmiş ve kendisinin önem verdiği bazı delillere dayanarak ayeti kırk kadar zikretmektedir. ( bk.H:azinetü’l-esara,s.125-138 )

( Allâhü lâ ilâhe illâ Hübel Hayyul’kayyûm.” ) İçinde Allâh’ın İsm-i Azam’ı vardır. Âyetülkürsi’de şöyle buyrulur :

” O, kendisinden başka hiç bir ilah olmayan Allah’tır. O, daima diridir. Kainatı koruyandır. O’nu ne bir uyuklama tutabilir, ne de bir uyku göklerde be yerde ne varsa O’nundur. O’nun izni olmadıkça, O’nun katında şefaat edek olan kimdir? Allah ( c.c. ) onların önlerindekilerini ve arkadakilerini bilir. Hiçbir şey O’nun ilmini kuşatamaz. Ancak dilediği kadarını kullar bilebilir. O’nun kürsüsü göklerden ve yerden daha geniştir. Göklerin ve yerin hıfzı ( koruması ) O’na ağır gelmez. O, çok yüce, çok büyüktür. ” ( Bakara – 255 )

Ayet-el Kürsi, Kur’anda, büyük ayetlerden olup, hususiyetleri çoktur. Sabah – Akşam bu ayeti ve Amenerrasûlû’yü samimiyetle okuyanların bütün arzuları yerine gelir.

KALE

Yüzölçümü ……………..: 192 km2

İl Toplam Nüfusu ……….: 722.065 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

İl Toplam Şehir Nüfusu ….: 462.569 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

İl Toplam Köy Nüfusu ……: 259.496 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Kale Toplam Nüfus ………: 6.286 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Kale Şehir Nüfusu ………: 2.033 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Kale Köy Nüfusu ………..: 4.253 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

ilçe 09.05.1990 tarih ve 3644 sayılı kanunla 20 Mayıs 1990 tarihinde kurulmuş olup, eski ismi yörede İzollu olarak bilinmektedir. 1560 yılma ait tahrir defterine göre îzoli Komri, yani bugünkü Kömürhan yöresi anlaşılmaktadır. Tahrir defterinde ayrıca îzoli Köyü olarak zikretilmektedir. îzoli Köyünün yaklaşık 430 yıllık bir tarihçesi bulunmaktadır.

18. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’ nda İskan Siyaseti adlı esere göre 1760 yılında 1000 çadıra sahip olan, Malatya kazasının Çoban nahiyesinde yaşayan halk Erzurumda yaylayan, Diyarbakır’da kışlayan ikili bir hayat tarzına sahipti. Bunlar, 16. yüzyıl belgelerine göre Türkmenler grubundandır. İlçenin yüzölçümü 192 km2 dir.

İlçe Malatya’ya 33 km. uzaklıktadır. İlçenin bucağı yoktur. Merkez olmak üzere 1 belediyesi, 19 köyü ile 43 mezrası vardır. Doğusunda Elazığ, batısında Malatya il merkezi, kuzeyinde Karakaya Barai Gölü sahası ile Elazığ ilinin Baskil ilçesi, güneyinde Pütürge ilçesi bulunmaktadır.

ilçe; iklim bakımından kışları soğuk ve yağışlı, yazları sıcak ve kurak bir özellik göster­mektedir. Malatya merkezine göre kışları daha ılıman geçmektedir. Nüfusunun tamamı tarımla uğraşır. Özellike de kayısıcılıkla uğraşan halk az da olsa hayvancılık ile uğraşmaktadır, ilçede okuma yazma oranı 1980′de %79, 1985^‘te %83, 1994′de %86 olarak tesbit edilmiştir.

Arkeolojik çalışmalarla Kale köyünde 1 adet Kale kalıntısı ve eski Pilot köyünde (Karakaya Baraj Gölü’ne su tutulmadan önce) yapılan kazılar sonucu çıkarılan eserler mevcut

HEKİMHAN

Yüzölçümü ……………..: 1844 km2

İl Toplam Nüfusu ……….: 722.065 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

İl Toplam Şehir Nüfusu ….: 462.569 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

İl Toplam Köy Nüfusu ……: 259.496 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Hekimhan Toplam Nüfus …..: 23.739 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Hekimhan Şehir Nüfusu …..: 7.708 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Hekimhan Köy Nüfusu …….: 16.031 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

İlçenin yüzölçümü 1.844 km2′dir.

İLÇENİN TARİHİ :

Hekimhan ilçesinin bir yerleşim yeri olarak “1656-1661”yılları arasında Köprülü Mehmet Paşa tarafından kurulduğu bilinmektedir. Kuruluşu tamamen askeri amaçlıdır. İlçe merkezindeki kitabeden Selçuklular devrinde yapıldığı anlaşılan eski bir hamam mevcuttur.

Halen halk dilinde “ TAŞHAN” olarak bilinen bu handa Mısırdan Malatya ‘ya sürgün edilip Malatya da cezasını çektikten sonra İstanbul ‘a dönmekte olan Emrullah isimli hekim bir süre konaklamış, konakladığı bu süre zarfında hanın yıkılan yerlerini tamir ettirerek üzerine ismini yazdırmıştır. Daha sonraları konaklamaya gelen gelenler, üzerindeki yazıyı okuyarak tamir ettiren kişiye izafeten Hekimin Hanı demeye başlamışlar, bu isim zamanla değişikliğe uğrayarak “HEKİMHAN” şekline dönüşmüştür.

İlçe çevresindeki köylerde bulunan eski eser kalıntılarından genelde ilçe tarihinin eskilere dayandığı, eski “İPEKYOLU “ ve LİKYA KRALI GİGES tarafından yaptırılan “KRAL YOLU “ nun ilçeden geçtiği bilinmekte olup, hatta Etiler ve Persler arasında yapılan KADEŞ SAVAŞI “nın İlçeye bağlı “BOĞAZGÖREN” köyünde yapıldığı yörede halen mevcut kitabelerden anlaşılmaktadır. İlçe merkezi 16. Yüzyıldan beri köy olarak Keban’a daha sonra bucak olarak Akçadağ’a 1915 yılında ise ilçe olarak Malatya ‘ya bağlanmıştır.

EKONOMİK DURUM VE GEÇİM KAYNAKLARI:

1953 yılında Bilfer madencilik Şirketi ilçede mevcut demir madenlerini işletmeye başlayınca İlçede önemli ölçüde istihdam alanı açılmıştır.1978 Yılında Demir Çelik İşletmeleri Genel Müdürlüğüne devredilmesi sonucu bu sahadaki çalışmanın daha genişletilmesi iş kapasitesini arttırmıştır. Son yıllarda kayısı üretimine önem verilerek fazla miktarda kayısı üretimi ve bu ürünün de iç ve dış piyasada iyi para etmesi nedeniyle ilçede ekonomik durum nispeten düzelmiş halkın geçim standarttı normal seviyeye ulaşmıştır.

İlçede sanayi yok denecek kadar azdır. Şimdilik faaliyet gösteren birkaç tamir atölyesi ve marangoz atölyesi, tuğla fabrikası Kayısı işletme tesisi bulunmaktadır.

Nüfusun büyük bir bölümü tarım ve hayvancılıkla uğraşmaktadır, geri kalan kısmı ise sanat ve ticaret ve taşımacılıkla uğraşmakta yada memur ve işçi olarak yaşamını sürdürmektedir.

YERALTI VE YERÜSTÜ ZENGİNLİKLERİ :

İlçemize bağlı Deveci köyünde yer altı zenginleri bakımından Demir ve Krom madeni bulunmaktadır.

NÜFUS , YÜZÖLÇÜMÜ VE SAYISAL BİLGİLER:

İlçenin toplam nüfusu 2000 sayımına göre 42.515.’dir bu nüfusun13.206’sı ilçe merkezinde geri kalan kısmı ise köylerde yaşamaktadır. Hasançelebi Kasabasının 3.002, Güzelyurt Kasabasının 5.810, Kocaözü Kasabasının 2.854 , İpekyolu Kasabasının 2.774, Kurşunlu Kasabasının 4.101, nüfusu bulunmaktadır. İlçe genelinde nüfus yoğunluğu % 23.08’dir İlçenin yüzölçümü 1869 Km2, yükseklik ise merkezde1040 metreolup, köylerde daha fazladır.

COĞRAFİ KONUMU, İKLİM , BİTKİ ÖRTÜSÜ:

Hekimhan ilçesi Doğuda Arguvan,Batıda Kuluncak ve Darende, Kuzeyde Sivas ilene bağlı Kangal ilçesi, Güneyde Yazıhan, Akçadağ ve Malatya ile çevrili olup, çoğrafi yapısı dağlık ve engebelidir. Dağlarda genellikle orman yok denecek kadar azdır. Dağların çok dik ve ormansız olması sağanak yağışlarda taşkınlara ve hızlı erozyona sebep olmaktadır.

Tarım genellikle yüksek dağlar arasındaki dere yataklarında bulunan sınırlı arazilerde yapılmaktadır. İlçeye bağlı Kurşunlu kasabası ve çevre köyleri çok yüksek plato görünümünde olup, buralarda hububat ekimi yapılmaktadır.

Zurbahan, Ayranca, Leylek, Kırankaya ilçenin belli başlı tepelerindir. Merkezden geçen Kuruçay ve Yağca çayı ilçenin akarsuları olup İlkbahar aylarında suları kuruyacak kadar azalır İlçedeki tipik kara iklimi hüküm sürmektedir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ise kar yağışlı ve çok soğuk geçer; düşen kar yaklaşık üç ay kalmaz, Nisan ayı sonuna kadar don olayı görülmektedir.

EĞİTİM VE OKURYAZARLIK ORANI, OKUL SAYISI:

Nüfusun % 95 ‘nin okuma yazma bildiği 5000 ‘e yakın kişinin Yüksek Okul Mezunu olduğu 1000 ‘ e yakınında Yüksek öğrenim de olduğu tahmin edilmektedir. İlçemizde toplam 43 okul bulunmaktadır.

SAĞLIK İLE İLGİLİ BİLGİLER:

İlçe merkezinde 50 yataklı bir devlet hastanesi olup, bu kuruluşta çalışan 2 Diş doktoru ve 9 pratisyen doktor, 1 Uzman Doktor olmak üzere toplam 119 personel görev yapmaktadır.İlçemizde acil kazalara müdahale etmek için 112 Acil nokta istasyonu bulunmaktadır.

İlçede SSK Dispanseri ve Verem Savaş Dispanseri de bulunmaktadır. Ayrıca İlçemize bağlı Güzelyurt, Hasaçelebi, İpekyolu, Kocaözü , Kurşunlu kasabalarında ve Ballıkaya köylerinde olmak üzere 7 adet sağlık ocağı bulunmaktadır. İlçe genelinde 18 adet sağlık evi bulunmakta olup hepsi boştur. İlçedeki doğurganlık oranı % 4.8 ‘dir

İLÇEYE BAĞLI KÖY SAYISI:

İlçede yerleşme durumu genellikle çok dağınıktır. İlçe merkeziyle kasabalara bağlı 35 Mahalle ve 49 köy muhtarlığı ile bunlara bağlı 106 mezra ve oba bulunmaktadır. nedenleri;

İLÇEDE BULUNAN BELEDİYE SAYISI

İlçemizde merkez belediye dahil olmak üzere toplam 6 belediye bulunmaktadır.

ULAŞIM:

İlçenin Malatya ile bağlantısını sağlayan ve aynı zamanda Sivas Malatya karayolu olarak kullanılan yolun şehirler arası yol transit olarak kullanıldığından bu yolun şehirler arası standartlara uygun hale getirilmesi gerekmektedir.

İlçede Malatya-Sivas demiryolunun geçmesi nedeniyle şehirlerarası ulaşımın bir kısmı da demiryolu ile sağlanmaktadır.

Yörenin en önemli gelir kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Halk, örf ve adetlerine bağlı olarak yaşamaktadır. Ancak dil, kıyafet, adet ve gelenek bakımından köyler arasında bazı farklılıklar bulunmaktadır. Çok sayıda kişi yabancı ülkelere ve yurdun çeşitli şehirlerine çalışmak için giderler. İlçede iki önemli kuruluş bulunmaktadır. Onlardan biri krom üretimi yapan Bilfer Madencilik Şirketi ki; şirket, krom cevheri üretmektedir, İlçenin demir cevheri üretim kapasitesi bir milyon tondur. Yine ilçede özel idareye ait tuğla fabrikası bulunmaktadır. Bu fabrika; 120 kişiye iş imkânı sağlamaktadır. İlçede okuma yazma oram % 90 ‘dır.

Tarihi eser bakımından ilçeye adını veren Taşhan 1218 yılında Selçuklular döneminde Ebül Hasan El-Malatı tarafından yaptırılmıştır. Ayrıca Köprülü Mehmet Paşa Camii 1656-1661 yılları arasında adı anılan kişi tarafından yaptırılmıştır.

Tarih : Hekimhan ilçesi’nde, yörede bulunan mağaralar ve ören yerlerinde yapılan yüzey araştırmaları, ilk yerleşimin M.O, 5000-3500 yılları arasında Geç Kalkolitik devrinde başladığını göstermektedir. Eski tunç devrinde de devam eden yer­leşimin daha sonraki devirler­de sürdüğü sanılmaktadır. Yöredeki tarihi kalıntılara göre Roma ve Bizans dönemlerinde de yerleşimin olduğu bilinmektedir.Selçuklular zamanında Türklerin eline geçen ilçe, Yavuz Sultan Selim zamanında Osmanlı hakimiyetine girmiştir. 16. yüzyılda bir köy olarak Keban’a, daha sonra nahiye olarak Akçadağ’a bağlanan Hekimhan, 1992 yılında ilçe olarak Malatya’ya bağlanmıştır. İle uzaklığı80 km, olup, 1040 rakımdadır. Yöre ova ve dağlık bir özellik gösterir. İlçenin doğusunda Arguvan, güney doğusunda Yazıhan, Malatya, güneyinde Akçadağ, batısında Kuluncak, kuzeyinde Sivas’ın Kangal ilçesi bulunur.

Gezilebilecek Yerler : Güzelyurt, Ilıcak, Şıpşıpı, Yücekaya, Sürbelıan mesire yerle­ ri, Han Camii ve Kaletepeler gezilip görülecek yerlerin başında yer alır.

Bağlı Bucak ve Köyler : Hekimhan ilçesine bağlı bucak ve köylerin nüfusu 29 309’dur. Akpınar, Aksütlü, Aşağıkirmanlı, Aşağısazlıca, Ballıkaya, Başkavak, Beykent, Boğazgören, Çanakpınar, Gülhali, Dereköy, Deveci, Dumlu, Dursunlu, Güvenç, Güzelyurt, Hacılar, Haydaroğlu, Iğdır, Işıklı, Karaçayır, Karaköşek, Kavacık, Kocaözü, Koşar Kozdere, Mollaibrahim, Salıcık, Sarıkız, Uğurlu, Yağca, Yayladan, Yeşilpınar, Yukarıkirmanlı, Hasançelebi, Akmağara, Bahçedamı, Başak, Başkınlık, Çimenlik, Davulgu, Dereyurt, Dikili, Karapınar, Karslılar, KaraIılar, Köylüköyü, Sazlıca, Taşoluk, Yeşilkale, Kurşunlu, Cecimli, Çelikli, Delihasanyurdu, Dikenli, Ebeçek, Gelengeç, Güçlü, Kızılyatak, Söğüt, Yeşilköy, Yukarıselimli, Saraylı, Güzelyayla.

Kaynak : http://www.malatya.bel.tr/malatya_ilceler_hekimhan.asp

DOĞANYOL

Yüzölçümü ……………..: 233 km2

İl Toplam Nüfusu ……….: 722.065 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

İl Toplam Şehir Nüfusu ….: 462.569 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

İl Toplam Köy Nüfusu ……: 259.496 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Doğanyol Toplam Nüfus …..: 5.026 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Doğanyol Şehir Nüfusu …..: 1.687 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Doğanyol Köy Nüfusu …….: 3.339 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

1990 yılında ilçe statüsüne kavuşan Doğanyol ilçesinin tarihi çok eskilere dayanmaktadır. 500 yıl kadar önce köy olarak kurulduğu, 80 yıllık belediyelik ve nahiye olduğu söylenmektedir. Doğanyol’un eski ismi Keferdiz olarak geçmesine rağmen, kaynaklarda Kefersut ve Kefersük olarak geçmektedir.

Osmanlı İmparatorluğu zamanında şimdiki Adıyaman ilinin Kâhta ilçesine bağlı olan Doğanyol, daha sonra Elazığ iline, Cumhuriyetten sonra da Malatya iline bağlanmıştır. İlçe Malatya’ya120 km. mesafede olup, ilçenin doğusunda Diyarbakır ilinin Çüngüş ve Çermik ilçeleri, batıda Pütürge ilçesi, güneyde Adıyaman ilinin Gerger ilçesi, kuzeyde Elazığ ilinin Sivrice ilçesi ile komşudur.

İlçenin yüzölçümü 233 km2 dir. (Yamaç, Örencik ve Köklükaya köyleri 1992 yılında ilçeden ayrılarak Pütürge ilçesine bağlanmıştır.) İlçenin merkez dahil olmak üzere 2 belediyesiyle 14 köyü, 26 mezrası bulunmaktadır. İlçede çalışma hayatı genellikle tarıma dayanmaktadır. Okuma yazma oranı her sene itibariyle yükselmektedir.

Tarih : İlçenin tarihi çok eskiye dayanmasına rağmen kayda değer tarihi eser bulunmamaktadır.

Bağlı Bucak ve Köyler : Akbent, Behramlı, Burçköy, Damlı, Gevheruşağı, Gökcek, Gümüşsu, Koldere, Konutay, Mezra, Poyraz, Ulutaş, Yalınca, Yeşilköy.

Kaynak : http://www.malatya.bel.tr/malatya_ilceler_doganyol.asp

                         DOĞANŞEHİR

Yüzölçümü ……………..: 1290 km2

İl Toplam Nüfusu ……….: 722.065 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

İl Toplam Şehir Nüfusu ….: 462.569 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

İl Toplam Köy Nüfusu ……: 259.496 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Doğanşehir Toplam Nüfus …: 40.688 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Doğanşehir Şehir Nüfusu …: 10.176 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

Doğanşehir Köy Nüfusu …..: 30.512 (2007 Genel Nüfus Sayımı’na göre)

İlçe, Malatya’ya58 kmuzaklıkta, deniz seviyesinden yüksekliği1290 metreolup, ova ve dağlık bir kısımda kurulmuştur, İlçenin doğusunda Adıyaman ilinin Çelikhan ilçesi, güneyinde Adıyaman ili Besni ve Gölbaşı ilçeleri, batısında Kahramanmaraş’ın Elbistan ilçesi, kuzey doğusunda Akçadağ ve Yeşilyurt ilçeleri bulunur.

İlçenin yüzölçümü 1.290 km2′dir.

İlçenin en önemli gelir kaynağı tarımdır. Son yıllarda önemli gelişme gösteren meyvecilik bir geçim kaynağını oluşturmaktadır. Hayvancılık genel olarak köylerde yapılmaktadır. İlçe merkezi ve köylerinde geleneksel değerlere, mahalli örf ve âdetlere önem verilmektedir.

İlçe tarihi ve mesire yerleri açısından zengindir. İlçe merkezinde tarihi sur kalıntıları M.Ö. 66 yılında Bizans döneminde yapılmıştır. Mesire yeri olarak Erkenek vadisinde bulunan şelale ile tabii yerleri, Sürgü kasabası içinde yer alan Pınarbaşı sayılabilir.

Tarih : İlçenin ilk yerleşimininb M.Ö. 66 yılında Romalılar tarafındanHıristiyanlığı Asya’ya yaymak amacıyla oluşturulduğu sanılmaktadır. Kısa el değiştirmelerle 758 yılma kadar Bizanslılar’m elinde kalan Zipetra adlı ilçe, bu tarihte Abbasi halifesi Harun Reşit tarafından ele geçirilmiş ve imar edilmiştir, 857 yılına kadar Arapların elinde kalan ilçe, daha sonra Bizanslılar’m eline geçmiş, 1399 yılında Yıldırım Beyazıt tarafından Osmanlı topraklarına katılmış, 1401 yılında ise Timur tarafından yağmalanmıştır. 1515 yılında tekrar Osmanlı topraklarına katılan ilçe 1877′den önceki adı Viranşehir veya Harapşehir olan ilçe, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında doğudan getirilerek yöreye yerleştirilen halkından dolayı Muhacir Köyü diye adlandırıldı. Besni’ye bağlı bir köy iken aynı yılda nahiye merkzi olmuştur. 1929′da bucak merkezi oldu. 1933′te Doğanşehir adını alan şehir, 1 Nisan 1946′da Akçadağ ilçesinden ayrılarak bağımsız bir ilçe durumuna getirilerek Malatya’ya bağlanmıştır.

Gezilebilecek Yerler : Sürgü Barajı, Polat Balık Yaylası, Sulu Mağara, Şakşak, Sürgü, Takas, Harapşehir İçmeceleri, Beypınarı, Acıpınar Yaylası, Sıtmapınarı, Yıldızsubaşı, Çığlık Ağaçlıkları, Kayapınarı, Sürmeli I’ınarı, Erkenek, Sakaltutan Suyu, Değir­ men Deresi, Reşadiye Pınarı, Topraktepe’de Kayapınar.

Bağlı Bucak ve Köyler : Bucak ve köylerin toplam nüfusu 47.191 dir. İlçeye bağlı bucak ve köylerin isimleri şöyledir: Altıntop, Beğre, Bıçakçı, Çavuşlu, Çığlı, Çömlekoba, Dedeyazı, Elmalı, Eskiköy, Fındıkköy, Gövdeli, Günedoğru, Gürobası, Hudutköy, Kadılı, Kapıdere, Karaterzi, Kelhalil, Koçdere, Küçüklü, Örencik, Polat, Polatderesi, Söğüt, Suçah, Şatırobası, Topraktepe, Yolkoru, Yuvalı, Sürgü, Erkenek, Karanlıkdere, Kurucaova, Reşadiye, Savaklı.

Kaynak : http://www.malatya.bel.tr/malatya_ilceler_dogansehir.asp

PEYGAMBERİMİZİN MEDİNE’LİLERE İLK TAVSİYELERİ

Abdullah b. Selam der ki : Resulullah ( s.a.v. ) Medine’ye geldi! denilince, O’nu görmek için, ben de halkın arasına karıştım.

Resulullah’dan ilk işittiğim söz:

” Ey insanlar! Selamı, selamlaşmayı yayınız!

Yemek yediriniz!

Akrabalık haklarını gözetiniz!

Halk uyurken siz namaz kılınız!

Selametle Cennete girersiniz! sözü idi.

Peygamberimizin, Medineye gelir gelmez, selamlaşmayı tavsiye etmesi, bunu müslümanlar arasında tanışma ve kaynaşmaya sebep oluşundandı.

Nitekim, bir gün, peygamberimiz ” Varlığım, kudret elinde bulunan Allah’a yemin ederim ki : siz, iman etmedikçe Cennete giremezsiniz!

Birbirinizi sevmedikçe de gerektiği gibi iman etmiş olmazsınız!

Selamı, aranızda yayınız ” buyurmuşlardır.

Esselamu Aleykum Ve Rahmetullahi Ve Berakatuhu

Kaynak : Hicri Takvimi

SEVAP VE GÜNAHLARA

VERİLECEK DERECE

” Bugün herkes kazandığı ile cezâlanacaktır. ” ( Mü’min, 17 )

” Hakikaten insan için kendi çalıştığından başkası yoktur. ” ( Necm, 39 ) 

” İşte kim zerre ağırlığınca bir hayır yapıyor idiyse onun sevâbını görecek, kim de zerre ağırlığınca şer yapıyor idiyse onun cezâsını görecek ” ( Zilzal, 7-8 ) ayetleriyle, bunlara benzer kitap ve Sünnette vârid olan, ikab ( azap ) ve mükafatın, yapılan işlerin karşılığı oldukları hakkındaki delillerden muradı budur. Bütün bunlar zulüm değil, adalettir. Bununla beraber dâima afvu mağfiret tarafı galip gelipdir.

Zira Peygamber Efendimiz ( s.a.v )‘in Allahu Teâlâ’dan haber verdiği bir hadis-i kudsi’de : ” Rahmetim gazabımı sebkat ( geçmiştir ) etmiştir. ” buyurmuştur. Allahu Teâlâ da : Bir iyilik olursa onun sevabını kat kat artırır. Kendi cânibinden pek büyük bir mükafat verir. ” ( Nisa, 40 )

HADİS

” Bildiğ ile amle eden kimseye Allahu Teâlâ bilmediğini öğretir ve amelinde onu muvaffak kılar da Cennet’ini kazanır. Bildiği ile amel etmeyen kimse, bildiğinde de şaşar, amelinde muvaffak olamaz be Cehennem’i kazanmış olur. ” ( ihya 3.c.s:51 )

Kaynak : Hicri Takvimi

AŞİKAR GÜNAH İŞLEMEK

Ebu Hureyre ( r.a ) anlatır : Resûlullah ( s.a.v )’in şöyle buyurduğunu işittim : ” Ümmetimin hepsi afedilmiştirç Yanlız, aşikare günah işleyenler müstesna. Günahın aşikare işlenmesini bir şekilde şudur. Kul geceleyin bir iş ( günah ) işler, sonra Allah onu örtbas eder. Buna rağmen o sabah olunca : Ey falan! Ben dün şöyle şöyle yaptım der. Halbuki işlediği o günahı Allah ( c.c ) örtbas etmiş ve öylece sabahlamıştı. Kendisi Allah ( c.c )’ın örtbas ettiğini açığa vurmuş ve işlediği günahı aşikar hale sokmuştur.

” İYiLİĞİ EMRETMEK ” 

       Resûlullah ( s.a.v )’in ” Canım elinde olan Allah’a yemin olsun ki, iyliği emredip kötülükten alıkorsunuz, ya da yakın bir zamanda Allah cezanızı veri ; sonra siz cezanızın kaldırlması için ) dua edersinizi fakat duanız kabul edilmez. ” 

       Resûlullah ( s.a.v ) : ‘‘ Sizden kim bir kötülük görürse onu eliyle değiştirsin, buna gücü yetmezse dili ile, buna da muktedir olmazsa kalbi ile buğzetsin. İşte bu imanın en zayıf derecesidir. ”

       Resûlullah ( s.a.v ) şöyle buyurmuştur: ” Kul, bir şeye lânet edince, semaya doğru yükselir de gök kapıları lanete karşı kapatılır. Sonra yere iner, bu defa yer kapıları kapatılır. Sonra sağı solu tutar, gidcek yer bulamıyınca, lanet edilen kimseye döner. Eğer o l’net layık biri ise, onda kalır. Akasi halde lanet edene döner. ” ( Ebu Davut )

Kaynak ; Hicri Takvimi